Dag 2 - Dinsdag 3 maart 2026

Eerst nog iets over gisteravond. Dat diner voor 15 euro. Amai... Ik moest in het restaurant zijn om 20 uur. Ik kom het restaurant binnen... Daar staat een tafel van wel 15 meter lang.  En aan ieder bord op die tafel, zit een hostelgast. Super ambiance. Hostelgangers van over de hele wereld. Naast en tegenover mij een dame en een man uit de VS. Hij uit New York. Zij uit Florida. Het was superlekker. Eerst soep, daarna spaghetti met vogelnestjes en als dessert crème brulee. Dat gaat dus iedere avond zo in die hostel. En dan worden de gasten die de volgende dag vertrekken naar voor geroepen en voor 60 gasten moet je dan vertellen waar je vandaan komt en wat jouw plannen zijn. Ik was blijkbaar de enige die naar Santiago de Compostela gaat. De andere gasten waren hostelgasten die op citytrip waren in Lissabon. Maar goed, na het eten direct naar bed want vandaag zou ik vroeg vertrekken. Om 5.45 u. opgestaan om alles in orde te brengen om te vertrekken. Om 6.45 u. ben ik dan vertrokken. Mijn nieuwe rugzak voelt massa's beter aan op de rug dan die zak van Decathlon. Een Osprey. Fantastisch gerief. Vandaag heb ik dan 31 km gestapt. Ik was wel blij dat. Ik de albergue voor mij zag opdagen. Onderweg mooie dingen gezien. Eerst door de achterbuurten van Lissabon. Daar huist veel armoede als je het mij vraagt. Daar ging een jongen van ongeveer 15 van deur tot deur met achteraan op zijn fiets een slijpmolentje gemonteerd. De buurtmessen slijper dus. Eens voorbij de achterbuurten kwam ik dan in een totaal andere wereld terecht.  Een van technologische hoogstandjes op vlak van wolkenkrabbers, sportpaleizen en als summum het Vasco Dan Gama complex. Een prachtig staaltje van bouwtechnieken. In schril contrast met de huisjes en verkrotte gebouwen in de achterbuurten. De Vasco Da Gama brug... Daar wil ik nog wel eens over rijden. Indrukwekkend.  Zij overspant de kilometersbrede monding van de Taag. Vanavond ga ik in de buurt van mijn albergue ergens een pizza of iets dergelijks eten. Morgen opnieuw vroeg op. Morgen zal een rustiger dag zijn. Van Vila Franca de Xira naar Azambuja. 20 km.

DOEI !

Je kan aan mijn schoenen zien hoe leuk het stappen was op sommige gedeelten. Soms zakte ik weg tot mij enkels in de modder.

Dag 3 - Woensdag 4 maart 2026

Vandaag was een vervelende dag. Heb wel genoten van het ontbijt. Ben op 5.15 u. opgestaan. Het ontbijt was om 6 uur en daarna ben ik vertrokken. Algauw was ik buiten het stadje Vila  Franca  de Xira. Daarna begon een eentonige weg die over de ganse afgelegde weg gewoon langs de spoorweg liep.  Nu eens ging het links van de spoorweg en dan weer rechts ervan. Probleem... Hier zijn geen spooroverwegen met slagbomen. Hier zijn het spooroverbruggingen. En dat betekende iedere keer 90 trappen omhoog, over de spoorbrug, en dan weer 90 trappen naar beneden. Ik denk dat ik er een achttal gedaan heb. Enig voordeel... Hier kan men dus geen rood licht en slagbomen negeren. Het weer was fantastisch vandaag. Zon en 20 °. Ik vermoed dat het in de zomermaanden in dit gedeelte een hel moet zijn. Nergens beschutting en brandende zon... Ik hoor hier dat maart en april de uitgelezen maanden zijn om te hiken. Maar wel een eentonige landschap. Naast het wandelpad ligt er dus de spoorlijn en aan de rechter kant een uitgestrekt, gedeeltelijk verzopen landschap. Je kan hier nog duidelijk de sporen zien van de verschrikkelijke voorjaarsstormen. Soms was het pad nog overstroomd en zakte ik weg in de modder tot aan mijn enkels. Net geen natte voeten dus. Maar wel beslijkte schoenen. Vandaag stapte ik dus van Vila Franca de Xira naar Azambuja. Toch weer een dikke 22 km. Morgen  staan er meer op de teller. Dan stap ik van Azambuja naar Santarem. 34 km. Vroeg op pad dus. De albergue waar ik vandaag slaap is de hostelero een man die bijna alle West Europese talen spreekt. Hij is Portugees maar verwelkomde mij in het Nederlands. Zo.. ik ga nu afsluiten want moet nog gaan eten. DOEI !

Dag 4 - Donderdag 5 maart 2026

De albergue waar ik de nacht heb doorgebracht was deze keer very basic. Maar goed... Voor 10 euro hoor je mij niet klagen. Deze morgen ben ik opgestaan om kwart voor 6. En om 6.45 u. ben ik aan mijn dagtocht begonnen. Eerst nog vlug een ontbijt gegeten in een plaatselijke pasteleria en dan op stap. Goed begonnen is half gewonnen, dus onmiddellijk nog eens 90 trappen omhoog om over de spoorweg te raken. Vandaag stond een lange etappe op het programma. Van Azambuja naar Santarem. 34,6 km. Het was misschien opnieuw wat eentonig maar het loonde toch de moeite. Kilometers lang stapte ik voorbij letterlijk "verzopen" landerijen. Ondergelopen wijngaarden. Overstroomde velden. Modder... Voor elk wat wils. De storm die hier drie weken geleden heeft huis gehouden heeft diepe wonden geslagen. De weg was de ganse. Dag hoofdzakelijk vlak. Nergens, of toch bijna nergens bewoonde gebieden. Hier en daar een "Quinta" en dat was het. Onderweg dan ook nog per ongeluk op het verkeerde knopje van mijn Garminwatch geduwd waardoor hij de etappe in 2 stukken heeft gedeeld. Na ongeveer 12 km werd ik ingehaald door een dame (pelgrim) uit Minnesota. En toevallig kwamen we voorbij een huisje waar we koffie konden drinken. Een kleine sanitaire stop en dan terug op pad. Het venijn van de dag dat hem vandaag duidelijk in de staart. De laatste 4 km waren echt steil bergop. Santarem ligt dus op een tamelijk hoge heuvel. En... De laatste kilometer begon het dan ook nog te regenen. Straks ga ik nog iets eten maar de restos gaan hier maar om 19 uur open. Bij jullie is het dan al een uur later. Morgen staat er opnieuw een etappe van 30 km te wachten. Ik leg nog de foto's toe. DOEI !

Dag 5 - Vrijdag 6 maart 2026

Deze morgen ben ik vroeg opgestaan. Kwart voor 6. Na het dagelijks tanden poetsen etc. Ben ik om 10 voor 7 vertrokken. Ik had afgesproken met een pelgrimdame uit Minnesota. Wij zouden vandaag samen stappen. Het was een lange tocht vandaag. 35 km langsheen nog maar eens "verzopen" akkers en landerijen. Waarschijnlijk zullen die er helemaal anders uit gezien hebben indien die vermaledijde storm van drie weken geleden niet was langs gekomen. Wij voelden ons als het ware ramptoeristen tegen wil en dank. Volgens buienradar zou het de hele dag regenen en waaien. We hebben geen druppel regen gezien maar het zoek des te harder. Gans de tag tegenwind. We hebben flink doorgestapt en de volledige tocht afgelegd. Van Santarem tot Golega. Onderweg wel enkele foto's gemaakt, maar veel was er niet echt te beleven. Morgen stap ik opnieuw 30 km van Golega naar Thomar. Ik postnog de foto's en kruip dan mijn heerlijke bedje in. DOEI !

Dag 6 - Zaterdag 7 maart 2026

Al vroeg uit de veren na een deugddoende nachtrust. De 35 km van gisteren zijn goed verteerd. Vandaag stond er opnieuw een etappe van ongeveer 32 km te wachten. Het ontbijt dat de hostelero klaar gezet had was zeer lekker. Om 6.45 u. ben ik dan vertrokken. Samen met Marion. Marion is een gepensioneerde militair uit Minnesota. Zij reist blijkbaar de wereld rond en doet nu net als ik de Camino Portugues. Heb haar toevallig onderweg ontmoet en wij stappen blijkbaar ongeveer hetzelfde tempo. Onze etappe ging vandaag van Santarem naar Tomar. Het weer viel ontzettend mee. Blauwe lucht en meer dan 20 graden. Vandaag boden zich ook de eerste hellingen aan. Er waren een paar pittige bij. Het was ook de eerste dag dat het geen eentonige weg was langsheen ondergelopen landerijen. Het ging vaak doorheen bebost gebied en glooiende hellingen. De boekskes gaven een afstand van 30 km maar in werkelijkheid waren het er ongeveer 32. Morgen stap ik van Tomar naar Alvaiazere opnieuw ongeveer 30 km. DOEI !

Dag 7 - Zondag 8 maart 2026

Deze morgen ben ik om 5.30 uur opgestaan. Het zou opnieuw een lange etappe worden. 32 km. Nazicht van de route toont aan dat er nogal wat stukken bergop zijn. Volgens mijn opzoekingen zal ik er ongeveer 11 uur over doen. Om kwart voor 7u. ben ik dan vertrokken. Je kon meteen zien dat het een mooie dag zou worden. Het ging inderdaad behoorlijk bergop. Ik ben dus meerdere keren moeten stoppen om op adem te komen, maar het ging. En dan... Na ongeveer 2 uur stappen laat mijn Garmin-uurwerk het afweten. Lege batterij. Ik had er niet op gelet dat hij na gisteren bijna een lege batterij had. Maar goed, niet getreurd. Stappen maar en genieten van het landschap. Dat was al heel wat minder eentonig dan gisteren. Avontuurlijk was het in elk geval. De storm van vorige maand heeft heel diepe sporen nagelaten. Vandaag waren het geen ondergelopen wijngaarden en landerijen. Vandaag heb ik massa's omgewaaide bomen en electriciteitspalen gezien. Onvoorstelbaar! Onderweg hoorde ik van een bewoonster dat het de zwaarste storm OOIT was. Windsnelheden tot 220 km per uur. Kanjers van bomen lagen overal verspreid. Niet te geloven hoe hier de natuur verwoest is. Om 16.15 uur ben ik dan in Alvaiazere aangekomen. De herberg waar ik overnacht is heel basic maar oké. Ik lig nu al in bed want het was echt een zware dag. Morgen stap ik van Alvaiazere naar Alvorga. 23 km. DOEI!

Dag 8 - Maandag 9 maart 2026

Vandaag ben ik zoals gewoonlijk rond 5.30 uur opgestaan. De albergue waar ik de voorbije nacht sliep was heeeeeel basic en koud. Er was geen verwarming. Ik heb er zoals alle andere pelgrims niet gedouched. Daarvoor was het te koud. Erg netjes was het er ook niet maar oké. Zoiets moet je ook eens meemaken. Ook het internet was er maar pover. In zoverre dat ik de rest van de foto's van gisteren pas deze avond kan uploaden.  Om 6.30 u. Heb ik dan eerst een ontbijt gegeten in een plaatselijke pasteleria en ben dan rond 7 uur beginnen stappen. Later vernam ik van andere pelgrims, die in dezelfde albergue hadden geslapen. Dat ook zij niet hadden gedouched. Na mijn ontbijt dus beginnen stappen en... Het moest er aan komen.... Het begon te regenen. Gans de godganse dat regen en stofnagel. Alleen rond de middag een vleugje zo'n maar daarna terug regen. Naar het schijnt zal het morgen terug zonnig zijn. Vandaag stapte ik van Alvaiazere naar Alvorge. 25 km in de gietende regen. Morgen stap ik van Alvorge naar Cernache. Dat zullen er normaal gezien 27 km worden. Hopelijk met beter weer dan vandaag. Mijn uurwerk was opgeladen dus de route is opnieuw geregistreerd. Een Deense pelgrim die met mij mee stapte heeft morgen op. De regendag was er teveel aan. Hij is 77 en ziet het niet meer zitten. We hebben vandaag ook heel veel hindernissen moeten overwinnen. Meer dan enkele keren was het pad versperd door meerdere bomen. Niet zomaar één maar soms tientallen. Heel veel pijnbomen maar ook veel eucalyptusbomen. Er was geen doorkomen aan. Op een bepaalde plaats moesten we over een muur klauteren om dan onze weg verder te zetten. Jonge gasten hebben daar zelfs problemen mee laat staan ik met mijn 75 jaren en Sven uit Denemarken met zijn 77. Ik doe in elk geval morgen wel verder... BLUVN GOAN! Ik moet dus straks nog de foto's van gisteren en vandaag. DOEI !

Dag 9 - Dinsdag 10 maart 2026

Wat een nachtje toch deugd kan doen. Mijn bed in de albergue was super. De hostelero had bovendien een heel lekkere maaltijd klaargemaakt. Het heeft nog de ganse nacht geregend. We konden het horen tot in de slaapzaal. Deze morgen ben ik dan opgestaan om 5.45 u. Na de gebruikelijke hygiënetoestanden merkte ik dat sommige van mijn kledingstukken nog niet droog waren. Geen probleem... Dan drogen ze wel terwijl ik ze aan heb. Met een bang hartje open ik de buitendeur om 6u.45 om te vertrekken.  En wat bleek... Het regende niet en het zag er naar uit dat het ook niet zou regenen. Het zonnetje heeft gewoon de ganse dag geschenen. Het deed echt deugd. Het was ook een mooie etappe. Van Alvorge tot Cernache. Wel nog omgewaaide bomen maar niet dat ze de weg versperren. Mooi pad langs de rivier. Écht mooi was het vandaag. Morgen is er een korte etappe voorzien van ongeveer 11 km van Cernache tot Coimbra. Normaal is daar heel veel te bezichtigen. Ware het niet dat ook daar de storm.... Oké... Ik zie wel. DOEI !

Dag 10 - Woensdag 11 maart 2026

Gisteren had ik nog enige hoop, maar vandaag word ik geconfronteerd met de harde realiteit. Mijn rug heeft mij in de steek gelaten. Naarmate ik Cernache naderde begon ik mij te realiseren dat ik meer en meer schuin naar rechts gebogen begon te stappen. Mij rug deed aan de rechter kant ook meer en meer pijn. Ik hoopte dat een nachtje rust soelaas zou brengen maar deze morgen deed de rug nog steeds pijn. Een moeilijke keuze maar er zit niets anders op. Ik moet helaas naar huis. Voor iedereen die ik beloofde een kaarsje te branden... Ik deed dit vandaag in Coimbra bij OLV van Fatima. Maar niet getreurd. Volgend jaar doe ik de rest van Coimbra naar Santiago de Compostela. Sorry maar gezondheid primeert. Toch al 260 km afgelegd. DOEI !

Hieronder toch nog enkele foto's hieronder vanuit Coimbra.